دانشگاه محقق اردبیلی مشاوره مدرسه 2821-1995 1 1 2021 08 23 The Relationship between Mindfulness, Problem Solving Styles and Self-Efficacy with Academic Achievement in 10th-grade male students رابطة ذهن‌آگاهی، سبک‌های حل مسئله و خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی در دانش‌آموزان پسر پایه دهم 1 17 1412 10.22098/jsc.2021.1412 FA امیرحسین مجیدی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشگاه علامه جعفری، رفسنجان، ایران. سوزان سلاجقه استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه علامه جعفری، رفسنجان، ایران. مریم طاهری کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه پونا، پونا، هندوستان. Journal Article 2021 12 16 <span data-preserver-spaces="true"><strong>Aim:</strong> This study investigated the relationship between mindfulness, problem-solving styles, and self-efficacy with academic achievement in 10th grade male students.</span><br /><strong><span data-preserver-spaces="true">Method:</span></strong><span data-preserver-spaces="true"> The leading research method was descriptive-correlational. The statistical population included all 10th-grade male students, of which 240 were selected by convenience sampling. The Five-Dimensional Mindfulness Questionnaire (FFMQ), the Problem-Solving Styles Questionnaire (PSSQ), and the Self-Efficacy Scale (GSES) were used to collect research data. Last year, the student's grade point average was determined as a criterion for academic achievement. Multiple regression analysis was used to analyze the data.</span><br /><strong><span data-preserver-spaces="true">Results:</span></strong><span data-preserver-spaces="true"> The results showed a positive and significant relationship between the variables of mindfulness, self-efficacy, and constructive components of problem-solving styles with academic achievement and a negative relationship between non-constructive elements of problem-solving techniques and academic achievement. they're is the significance (P</span> <strong>هدف:</strong> هدف از پژوهش پیش رو بررسی رابطة ذهن‌آگاهی، سبک‌های حل مسئله و خودکارآمدی با پیشرفت تحصیلی در دانش‌آموزان پسر پایه دهم بود.<br /><strong>روش:</strong> روش پژوهش پیش‌رو توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‌ی آماری آن شامل تمامی دانش‌آموزان پسر پایه دهم بودند که از این تعداد 240 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌های پژوهش از پرسشنامه ذهن‌آگاهی پنج وجهی (FFMQ)، پرسشنامه سبک‌های حل مسئله (PSSQ) و مقیاس خودکارآمدی (GSES) استفاده شد. نمره معدل سال گذشته دانش آموزان به عنوان ملاک پیشرفت تحصیلی تعیین گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد.<br /><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد که بین متغیر ذهن آگاهی، خودکارآمدی و مولفه‌های سازنده سبک‌های حل مسئله با پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و بین مولفه‌های غیرسازنده سبک‌های حل مسئله با پیشرفت تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد(01/0 P https://jsc.uma.ac.ir/article_1412_57003bbab89cfbff05234fca6aaaafac.pdf