دانشگاه محقق اردبیلی مشاوره مدرسه 2821-1995 1 2 2021 11 22 Predicting Happiness Based on Meta-Cognitive Beliefs, Self-Efficacy, Self-Regulation in High School Students in Qom پیش‌بینی شادکامی بر اساس باورهای فراشناخت، خودکارآمدی و خودتنظیمی در دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهر قم 1 19 1599 10.22098/jsc.2021.1599 FA فاطمه یاسمی مقدم کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران شهرزاد سراوانی استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران مژگان زینلی پور دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران Journal Article 2021 10 29 Method: This study was a correlational study in which 74 high school students selected as a sample group using Tabaknik and Fidel formulas and multi-stage cluster sampling. Data collected using the Oxford Happiness Electronic Questionnaire, the Wells Metacognitive Beliefs Questionnaire, the Scherer et al. Self-Efficacy Questionnaire, and the Beaufort Self-Regulatory Questionnaire. Due to the prevalence of Covid19 disease, the questionnaires distributed electronically to the subjects through messaging tools. Data analysis performed by correlation methods and multiple regression analysis in a simultaneous and stepwise manner using SPSS22 software. <br />Results: The results showed that the relationship between metacognitive beliefs, self-efficacy and self-regulation with happiness is significant and the components of metacognitive beliefs except the component of "negative metacognitive beliefs about thoughts" (P <0.05), self-efficacy (0.05> P) and self-regulation (P <0.05) can predict happiness. <br />Conclusion: The results indicate the importance of metacognitive beliefs, self-efficacy and self-regulation in predicting students' happiness. Thus, counselors and psychologists can increase self-efficacy, metacognitive beliefs, and self-regulation through workshops to increase student happiness. هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی شادکامی بر اساس باورهای فراشناخت، خودکارآمدی و خودتنظیمی در دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهر قم انجام شد. روش: این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود که 74 نفر از دانش آموزان مدارس مقطع متوسطه دوم با استفاده از فرمول تاباکنیک و فیدل و با نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های الکترونیکی شادکامی اکسفورد، پرسشنامه باورهای فراشناخت ولز، پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران، و پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد استفاده شد. با توجه به شیوع بیماری کرونا توزیع پرسشنامه‌ها به صورت الکترونیکی از طریق ابزارهای پیام‌ رسان در اختیار آزمودنی‌ها قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با روش‌های همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان و گام به گام با استفاده از نرم‌افزار SPSS22، انجام شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که رابطه باورهای فراشناخت، خودکارآمدی و خودتنظیمی با شادکامی معنادار است و مولفه‌های باورهای فراشناخت به جز مولفه "باورهای فراشناخت منفی در مورد افکار"، (05/0>(P، خودکارآمدی (05/0>(P و خودتنظیمی (05/0>(P می‌توانند شادکامی را پیش‌بینی کنند. نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از اهمیت باورهای فراشناخت، خودکارآمدی و خودتنظیمی در پیش‌بینی شادکامی دانش‌آموزان می‌باشد. بنابراین مشاوران و روانشناسان برای افزایش شادکامی دانش‌آموزان می‌توانند خودکارآمدی، باورهای فراشناخت و خودتنظیمی را از طریق کارگاه‌های آموزشی افزایش دهند. https://jsc.uma.ac.ir/article_1599_f43a7288f363ee899322040729c08053.pdf