دانشگاه محقق اردبیلی مشاوره مدرسه 2821-1995 2 4 2023 02 20 The effectiveness of play therapy on reducing separation anxiety disorder and isolation of elementary students اثربخشی بازی درمانی بر کاهش اختلال اضطراب جدایی و گوشه گیری دانش آموزان ابتدایی 1 22 2144 10.22098/jsc.2023.12566.1091 FA علی رضایی شریف دانشیار دانشکده ی علوم تربیتی و روان شناسی،دانشگاه محقق اردبیلی،اردبیل،ایران زهرا خادمی آستانه ارشد مشاوره ی مدرسه،دانشگاه محقق اردبیلی،دانشکده ی علوم تربیتی و روان شناسی،اردبیل،ایران Journal Article 2023 03 17 Evidence has shown that play therapy has been effective in reducing behavioral disorders, but can it be effective in improving social anxiety disorder, segregation, and isolation of students? The female students were elementary school students. This study was a quasi-experimental study with pre-test and post-test design with a control group. The statistical population included all first-grade female students of Haj Mohammad Jafari Namin School (68 students). Among them, the samples of students with the highest anxiety scores on the Separation Anxiety and Isolation Scale of (Mani Kawasgar ,2009) were selected and randomly divided into experimental and control groups. The experimental group received 10 sessions of play therapy intervention and no interventions were performed on the control group. Students' anxiety screening test score was considered as a pre-test and after the intervention, children's anxiety test was performed on both groups again and its score was considered as a post-test. Data were analyzed using analysis of covariance and independent group t-test. The results showed that play therapy had a positive and significant effect on reducing separation anxiety and isolation in children because it was) P <0.5(. Play therapy can be effective in treating separation anxiety and isolation students. شواهد نشان داده است که بازی درمانی در کاهش اختلالات رفتاری موثر بوده است، اما آیا می تواند در بهبود اختلال اضطراب اجتماعی، جداسازی و گوشه گیری دانش آموزان موثر باشد؟هدف از این پژوهش،بررسی اثربخشی بازی درمانگری بر روی دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی بود. این پژوهش از نوع روش،نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه اول مدرسه حاج محمد جعفری نمین (68 نفر) بود. از این میان، نمونه‌های دانش‌آموزانی که بالاترین نمره اضطراب را در مقیاس اضطراب جدایی و انزوا (مانی کاواسگر،2009) داشتند، انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش 10 جلسه مداخله بازی درمانی دریافت کردند و هیچ مداخله ای بر روی گروه کنترل انجام نشد. نمره آزمون غربالگری اضطراب دانش آموزان به عنوان پیش آزمون در نظر گرفته شد و پس از مداخله مجدداً آزمون اضطراب کودکان بر روی هر دو گروه انجام شد و نمره آن به عنوان پس آزمون در نظر گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تی گروهی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بازی درمانگری تأثیر مثبت و معناداری بر کاهش اضطراب جدایی و انزواطلبی کودکان دارد و بازی درمانی می تواند در درمان اضطراب جدایی و انزوای دانش آموزان مؤثر باشد. https://jsc.uma.ac.ir/article_2144_4cb95f86b0c41d8f4340a7c5c605dc5a.pdf